Uprawa roślin energetycznych

Coraz bardziej wzrasta zapotrzebowanie na rośliny energetyczne w Polsce, ponieważ są one niezbędne do procesu powstawania odnawialnych źródeł energii. Ich uprawa może również być dochodową gałęzią w rolnictwie. Czym jednak są rośliny energetyczne? Są to rośliny, które cechuje wysoki przyrost biomasy w stosunkowo niedługim czasie. Za uprawy energetyczne uznaje się te, które nie wytwarzają żywności.

Oto rośliny energetyczne, które nadają się do uprawy w warunkach klimatycznych Polski: rzepak, kukurydza, słoma, topola, wierzba, miskant olbrzymi, ślazowiec pensylwański, słonecznik bulwiasty, mozga trzcinowata.

Rzepak – olej rzepakowy może służyć do produkcji biodiesla, dzięki zawartości metylowego estru rzepakowego. Stosować go można jako paliwo do niektórych pojazdów w postaci czystej oraz w mieszankach. Nie jest on zagrożeniem dla wód, a także co ważne, łatwo ulega biodegradacji. Słomę rzepaku także można wykorzystywać w celach energetycznych.

Słoma – używanie słomy do celów energetyczne jest sposobem na zagospodarowanie jej nadwyżek. Słoma owsiana z powodu niskiej temperatury topnienia popiołu nie nadaje się jako paliwo.

Kukurydza – to jedna z najbardziej wydajnych roślin uprawnych w polskich warunkach klimatycznych. Jej ziarna są odpowiednim materiałem do produkcji bioetanolu.

Miskant olbrzymi to gatunek należącym do grupy traw. Nie wytwarza nasion, ale rozmnaża się za pomocą podziemnych kłączy. Produktywność miskanta szacowana się na ok. 30- 40 ton suchej masy z 1 ha od 3 roku uprawy, jest to bowiem czas, kiedy tego rodzaju rośliny wchodzą w okres najsilniejszego wzrostu.

Ślazowiec pensylwański – uznany i doceniany jako roślina energetyczna. Przy 20% wilgotności potencjał biomasy może wynosić 20 – 25 t/ha, a jego wartość energetyczna sięga 16MJ/kg. Atutem tej rośliny jest możliwość uprawy na glebach IV i V klasy, a także glebach silnie zdegradowanych.

To tylko niektóre z przykładów roślin energetycznych, które bez problemu można uprawiać w Polsce. Uprawy energetyczne wykorzystują głównie instytucje produkujące biopaliwa, zakłady tłuszczowe, gorzelnie, cukrownie, a także przedsiębiorstwa, których zadaniem jest wytwarzanie ciepła i energii elektrycznej.